Nieuwe Verdienmodellen voor Cultuurkoepel Heiloo

Green Concepts werd in het kader van het Project Herbestemming Noord Holland door Cultuurcompagnie Noord Holland gevraagd te helpen bij het vinden van nieuwe verdienmodellen en proposities voor de Willibrordus Cultuurkoepel. Hieronder een korte impressie:

Als centraal baken is de de statige koperen koepel van de voormalige kapel van heinde en verre zichtbaar.

Cultuurkoepel Heiloo GGZ

Cultuurkoepel Heiloo – Foto Peter Bijkerk

Vlakbij het station van Heiloo (per trein op 24min afstand van Amsterdam Sloterdijk) ligt het GGZ terrein St. Willibrordus. Een prachtig terrein, ik schat een hectare of 10 groot. De Willibrordusstichting in Heiloo werd in de jaren twintig van de 20e eeuw gesticht door de Broeders van Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes In de jaren tussen 1928 en 1940 verrees het complex voor psychiatrische patiënten. Het complex was geheel zelfvoorzienend en kende een grote variatie aan gebouwen (voor een groot deel uit de 20’er/30’er jaren) (bron: wikipedia). Als centraal baken is de de statige koperen koepel van de voormalige kapel van heinde en verre zichtbaar.

Aangezien clienten van de GGZ in steeds grotere mate vanuit hun eigen huis kunnen worden verzorgd én het GGZ Noord Holland Noord verhuisde naar een nieuw kantoor in Heerhugowaard kwam rond 2010 een groot deel van de gebouwen op het terrein leeg te staan.

Core values

Guidelines – Foto Kenneth Stamp

Verkopen was uiteraard een optie.  Echter, de Raad van Bestuur wilde het beleid van  de omgekeerde integratie verder vormgeven.  Nu de clienten van de GGZ weer terug in de maatschappij wonen en werken, kan de maatschappij het terrein van de GGZ terugkrijgen. Initiatief werd genomen om het Willibrordus Business Center en de Stichting Vrienden Cultuurkoepel Heiloo (link:http://www.willibrordus.com/pages/kapelnieuws) op te zetten en een deel van de gebouwen te verhuren aan ondernemers. Tegen vriendelijke voorwaarden. Er kwam een bierbrouwer en een kaasmaker op het terrein. Het terrein wordt steeds meer open. Je kan er nu iets eten en drinken.

Binnen vijf jaar heeft het terrein een ware metamorfose ondergaan. Van een gesloten instelling tot een open broedplaats.

Sluitstuk en paradepaardje in deze ontwikkeling is de herontwikkeling van de voormalige kapel tot Cultuurkoepel. Het groene koperen dak werd vervangen. Er werd een stichting opgericht, vrienden worden geronseld, geïnvesteerd in nieuwe “State-of-the-Art” installaties en sanitair. Fysiek klaar en popelend voor een nieuwe toekomst!

Ellen Klaus (Herbestemming NH) overhandigde Nico Adrichem, die samen met de afdeling vastgoed de plannen uitwerkte, als erkenning voor zijn mateloze inzet voor herbestemming van Willibrordus en de realisatie van de omgekeerde integratie een bokaal als “Gek van de Herbestemming”, zoals Nico Adrichem zich aan het begin van het proces zelf benoemde: “Elke herbestemming heeft een gek nodig.”

Green Concepts werd in het kader van project herbestemming Noord Holland gevraagd om in samenwerking met de Cultuurcompagnie Noord Holland een workshop te begeleiden om te komen tot nieuwe verdienmodellen voor de CultuurKoepel. Die workshop vond plaats in de vorm van een battle of concepts. Deelnemende partijen bedachten en presenteerden een mogelijke propositie, gaven daarbij aan voor wie het interessant is, hoe hij/zij eraan denkt te kunnen verdienen en welke bijdrage hij/zij hieraan kan leveren. Na een keuze proces resteren dan een top drie met ideeën.

Goede energie

Goede energie – Foto Kenneth Stamp

Bij de workshop was een brede vertegenwoordiging partijen aanwezig: lokale politiek (burgemeester en wethouders), marktpartijen, Raad van Bestuur en projectpartners van GGZ Noord Holland, etc.

Er kwam een veelheid van leuke ideeën uit. Sommigen heel groot en meeslepend. Anderen enorm concreet. Met zelfs concrete berekeningen vanbezettingsgraden, verhuurbedragen en marges. Ook kwamen criteria aan bod die kunnen helpen als handvat voor keuzes rondom de programmering. De kernwaarden van de plek als vertrekpunt. De verbinding tussen de activiteiten in de Koepel, het terrein en de GGZ organsiatie. En de actieve betrokkenheid van clienten bij en in de exploitatie en programmering. De preciese inhoud laat ik hier even achterwege. Ze zullen de komende tijd verder worden opgepakt en uitgewerkt. Maar de energie was goed! En er was ook echt sprake van teamwork!

Afsluitend aan de brainstorm dompelden wij ons onder in de kracht van de plek zelf. We zaten zinderend op ons stoelen bij de fascinerende waanopera Woyzeck, door de zangeressen van VOCAALLAB en de woeste mannen van Project Wildeman. In het kader van de festival `De Karavaan` I was blown away!

 

Toren van Talent – incubator van onbenutte potentie

Als laatste in een groep van tien ben ik aan de beurt. Adrenaline stroomt door mijn lijf… Driehonderd man in de zaal. Twee minuten de tijd om een kakelvers idee te presenteren. De inzet: een prijs van maximaal 5 miljoen euro. Spiekbriefje in mijn hand met 7 kernwoorden. Dat moet volstaan. Ik ben er klaar voor. De dagvoorzitter geeft het startsein en off we go…

Toren van Talent

Toren van Talent – the greenline

Die dag gaf ik gehoor aan een oproep van de de stad Amsterdam om ideeën in de dienen voor de Bloomberg Mayor’s Challenge. Een prijsvraag voor ideeën met maatschappelijke impact. 180 Europese steden doen mee. En een mooie prijzenpot: 5 miljoen euro voor het winnende idee. 1 miljoen voor de nummers twee t/m vijf. De moeite waard dus! Mijn interesse was enerzijds professionele:  hoe organiseer je het proces om van 300 ideeën tot 1 winnend idee te komen? En anderszijds had ik zelf ook wel concrete ideeën liggen.

Leegstand = onbenutte potentie
Leegstand x Leegstand = Rijkdom

Mijn verhaal “Toren van talent” start ik door te claimen dat ieder het mens recht heeft op zelfontplooing. Mensen kunnen zoveel. Als ze maar vertrouwen hebben in zichzelf. En als anderen hen af en toe en waar mogelijk en nodig helpen. Een duwtje geven. De praktijk is echter vaak zoveel meer weerbarstig. Veel mensen vinden niet de weg op de arbeidsmarkt. Zeker nu in de crisistijd. Ze hebben wel of geen diploma maar kunnen hun talenten niet kwijt zitten op de bank. Ik noem dat leegstand. Leegstand in mensen.

Toren van talent

mijn originele tekening van het idee…

Diezelfde leegstand zien we in de stad. Eindelose rijen lege kantoorkolossen. Ooit gebouwd voor trotse, arrogante, hardwerkende kantoormensen. Nu onbewoond. Ongebruikt. Het zou toch mooi zijn als je de leegstand in mensen kunt verbinden aan de leegstand in de stad? Misschien  zelfs tot newly economized zones? Gebieden die voor nieuwe groei zorgen. Nieuwe veerkracht.

Mijn idee Toren van Talent bestaat hieruit. Door leegstand in mensen te verbinden met leegstand in de stad creëren we nieuwe zones van ontwikkeling. Toren van talent is een incubator van talent. Een plek waar mensen die nu (teveel) op de bank zitten terecht kunnen om zichzelf tot ontwikkeling te brengen. Door te doen. Door te werken aan concrete vragen (van bedrijven, overheid, burgers) en aan hun eigen wilde dromen. Door te doen weer zelfvertrouwen hervinden. Gaandeweg ook weer geld gaan verdienen. En aan het einde van het programma (dat bijvoorbeeld een doorlooptijd van 6 maanden kan hebben) als trotse persoon de toren verlaat. Talent komt hier naar boven!

Pitches top tien ideeën
(toren van talent op 23’25”
)

De doelgroep is helder: clienten van het DWI, werkzoekers en ook mensen in outplacementtrajecten van bedrijven. De begeleiding kan voor een deel door het bedrijfsleven worden verzorgd (hun commitment gaat dan ook verder!) en deels uit de inzet van ZP’ers die al vaak de weg naar persoonlijke ontwikkeling en ondernemerschap hebben gelopen. Weten wat het is om anders te denken, kansen te zien en pakken, risico’s te nemen.

Tower of Talent zou ook business wise slim moeten en kunnen werken! In een stuk over een project in Rotterdam heb ik geleerd over mogelijke besparingen. Iedere dag dat iemand minder een uitkering nodig heeft, scheelt het de overheid een kleine 40 euro per dag! En dan hebben we het niet eens over de toegevoegde waarde die de persoon weer toevoegt aan zichzelf en de maatschappij. Een goed business model lijkt mogelijk!

BOINGG!! De gong luidt. Mijn twee minuten zijn over. Gegeven wat ik kon. Had gelukkig diep en rustig geademd. Beheerst en duidelijk gesproken. Tegelijkertijd voldoende passie en urgentie uitgestraald. Het lot van de Toren en de talenten ligt nu in handen van burgemeester Van der Laan. En ik heb het volste vertrouwen. Het verhaal klopt. Hier liggen kansen. Voor velen. Links- of rechtsom wordt dit waarheid. Voel me sterk…

 

 

NOTE: Een week later ontving ik de uitnodiging voor een bespreking op het stadhuis. Burgemeester Van der Laan had mijn idee met twee anderen uitgekozen uit de tien (dus uit 300!) om verder te brengen richting de inzending namens Amsterdam voor de Bloomberg Challenge. Die werd onder de naam “Play2Work Europe” ingediend. Bij officiele presentatie van de inzending in Pakhuis de Zwijger, twee weken later, verzorgde ik het business deel.